De laatste uurtjes

De laatste uurtjes van 2010 zijn genaderd en koning winter heeft al hard toegeslagen, maar sinds 2 dagen heeft de dooi toch de overhand genomen. Misschien ook maar beter zodat de vogels die al behoorlijk te lijden hebben gehad even weer kunnen herstellen.
Vanmorgen ben ik er nog even op uit geweest, want op oudejaarsdag is het meestal lekker rustig in natuurgebieden. Op èèn rietsnijder na ben ik dan ook niemand tegen gekomen.

Ik zag in het riet een Roerdomp staan en ben een poos blijven staan om te kijken of hij ook tevoorschijn kwam. Na een minuut of 20 kwam de vogel naar de rand van het rietveld en ik kon wat foto`s maken.

Een uurtje later besloot ik naar huis keren, want we hadden onze beide dochtertjes beloofd nog wat vuurwerk te halen. Het was inmiddels behoorlijk mistig geworden en op de terug weg zag ik de Buizerd zitten die meestal direct de wieken neemt als ik er aan kom. Misschien kwam het door de mist, maar nu bleef de ouwe rover gewoon zitten dus ik heb mijn kans gepakt.

Rest mij nog te zeggen dat ik iedereen een goede jaarwisseling wens, en veel geluk en gezondheid in 2011 !

Winter op de Veluwe

Door privé omstandigheden (de meesten weten wel welke) kon ik de laatste tijd weinig tot niet fotograferen. Helaas moet ik zeggen. Maar gelukkig was er op 1e Kerstdag de gelegenheid. Sinds het overlijden van mijn vader is het een soort traditie geworden om het gezin en moeders naar het Nationaal Park de Hoge Veluwe te gaan en na dat bezoek het gourmetstel vanonder het stof te halen. Dit jaar lag er een dik pak sneeuw waardoor ik me uit kon leven. Lynne kon lekker schaatsen op de vijver voor het Jachthuis. Een mooie rustige dag met het gezin en moeders. Deze foto is gemaakt op 1 van de hoofdwegen in het park. De sneeuw op de takken vormen door het doorhangen een soort ereboog voor ons en dat gaf wel een fraai beeld. De dieren lieten zich door de winterse omstandigheden niet zien. De fraaie landschappen vergoedden veel.

Koolmees in vlucht

Soms is het leuk om je in je eigen tuin wat dingen uit te proberen. Deze keer heb ik geprobeerd een Koolmees in vlucht te pakken, en dat valt nog vies tegen moet ik zeggen. Je moet zorgen voor genoeg licht, de juiste afstand, het juiste scherpstelpunt en dan moet de vogel ook nog meewerken.
Dat laatste is juist de moeilijkheid.

Ik heb een steel in de tuin gezet en daarop scherpgesteld, de belichting had ik uitgekozen en het diafragma op F8 gezet om met wat geluk de kop scherp te hebben. Vogels genoeg in mijn tuin, want het barst van de Koolmezen en Pimpelmeesjes. Het voer lag een halve meter lager dan de steel, en de mezen maken graag eerst een tussenlanding voordat ze afdalen naar het voer. Ik had alles paraat en nu afwachten op het juiste moment. Ik hoopte dat de vogel wat haaks kwam aanvliegen zodat de scherpe gunstig zou vallen. Hier een resultaat van vandaag.

Herfst vogels

Herfst, een jaargetijde met fraaie kleuren. Kleuren waar je als fotograaf blij van moet worden. En dat wordt ik ook. Zeker als ik een paar dagen in een vakantiehuisje in het bos kan vertoeven. Met gezin weliswaar, maar gelukkig wel de mogelijkheid om wat foto;s te maken. Hoe pak je dat aan? Soms heb je een setting in je hoofd. Zoals met de onderstaande foto's.

Gelukkig lag er een stammetje in de buurt die wat mogelijkheden bood. Herfstkleuren genoeg en dan heb je zo een setting gemaakt. En dan maar duimen voor mooie vogels. De eerste fraaie vogel die langs kwam was de gaai. De rover van het bos, maar wel een hele mooie vogel. In een setting die ik vooraf in mijn hoofd had.




Afgelopen zomer broedde er vlakbij het huisje een paartje boomklevers. Ze vlogen nu af en aan. Gelukkig bezocht 1 het stammetje.



Zo is het met relatief simpel materiaal toch mogelijk, in mijn ogen, een mooie setting te maken met als resultaat fraaie foto's.

Gast uit het hoge noorden

De Pestvogel is een vogel die normaal in het hoge noorden voorkomt, zoals Noord Rusland, Finland, Zweden en Noorwegen. Ze wonen daar in de bosrijke gebieden.
Als er een slecht bessen jaar is, trekken ze meer zuidwaarts en met wat geluk kunnen ze ook Nederland aandoen. Ze zijn geen mensen gewend en zijn dan ook vrij makkelijk te benaderen.
Vandaag was ik stom verrast toen ik plots eentje zag zitten nabij mijn woonomgeving. De eerste keer dat ik ooit een pestvogel heb gezien, en heb dan natuurlijk gelijk wat foto`s gemaakt.
Hier alvast 3 foto`s. Later meer op mijn website

landschappen fotograferen

Vorig seizoen heeft Bas Meelker binnen de vereniging Natuurfocus een lezing gehouden over zijn wijze van landschappen fotograferen. Met zijn schitterende kleurvolle beelden en zijn enthousiasme heeft hij de leden van Natuurfocus op een prachtige avond getrakteerd. Hierdoor ontstond al snel de vraag of Bas een workshop wilde geven aan leden van Natuurfocus.
Gelukkig stond Bas hier positief tegenover en na de agenda er op nageslagen te hebben heeft dit zondag 3 oktober plaatsgevonden. 's middags in Makkum verzamelen, waarna gezamenlijk naar een dijk langs het IJsselmeer, waar Bas zijn theorie voor die dag uitlegde.


De leergierige groep bestond uit ca. 12 mensen, waarbij Bas zeer helder en enthousiast zijn kennis deelde. Uiteraard moesten er in de middag ook nog wat plaatjes gemaakt worden, maar dit was als generale bedoeld voor de avondsessie. Na een warme hap met z'n allen richting Stavoren, waar Bas een locatie langs de dijk had uitgezocht. Toen we over de ijk stapten dachten we eerst dat Bas zich vergist had, want hoe kon hij op deze locatie één fatsoenlijke landschapsfoto maken.


Dat werd al snel duidelijk toen hij een uitleg gaf en als voorbeeld een plaatje op één van de golfbrekertjes maakte. Ademloos staonden we allemaal te kijken hoe dat eigenlijk kon, het mooie was dat we het daarna zelf mochten gaan proberen, waarbij Bas wederom zijn kennis overbracht.

Tot 20.00 uur hebben we staan fotograferen, waarbij de sluitertijd uiteindelijk tot 5 minuten opliep en er als nog een donkere foto uitkwam, tijd om naar huis te gaan. Na een vermoeiende
dag, maar meer dan tevreden over opgedane kennis en foto's, weer huiswaarts.

Tot 20.00 uur hebben we staan fotograferen, waarbij de sluitertijd uiteindelijk tot 5 minuten opliep en er als nog een donkere foto uitkwam, tijd om naar huis te gaan.
Na een vermoeiende dag, maar meer dan tevreden over opgedane kennis en foto's, weer huiswaarts.

Graspieper

Even berichtje van mijn kant, want dat is al een weer een tijdje geleden.
De laatste tijd ben ik niet veel meer aan fotografie toe gekomen wegens andere drukte.
Ik was me al een lange periode aan het oriënteren naar nieuwe body aangezien ik met mijn Canon 20D vaak tegen beperkingen aanliep. De AF was op zich prima bij goed licht, maar minder licht was al vaak misgrijpen.

Ik heb deze camera al sinds 2003 en wilde nu een echt iets anders. Na behoorlijk wat Rawfiles van verschillende body`s te hebben mogen ontvangen van mensen uit mijn omgeving heb ik een keuze gemaakt. Mede door de snelheid, iso,beeldkwaliteit en de robuuste body is het de 1D Mark IV geworden. Ik heb er nog nauwelijks mee gefotografeerd, maar het eerste leuke plaatje is deze Gaspieper op iso 1000. Ik denk dat ik veel plezier ga beleven met deze camera.



Nu nog hopen op meer tijd, en mooie onderwerpen.