Koolmees in vlucht

Soms is het leuk om je in je eigen tuin wat dingen uit te proberen. Deze keer heb ik geprobeerd een Koolmees in vlucht te pakken, en dat valt nog vies tegen moet ik zeggen. Je moet zorgen voor genoeg licht, de juiste afstand, het juiste scherpstelpunt en dan moet de vogel ook nog meewerken.
Dat laatste is juist de moeilijkheid.

Ik heb een steel in de tuin gezet en daarop scherpgesteld, de belichting had ik uitgekozen en het diafragma op F8 gezet om met wat geluk de kop scherp te hebben. Vogels genoeg in mijn tuin, want het barst van de Koolmezen en Pimpelmeesjes. Het voer lag een halve meter lager dan de steel, en de mezen maken graag eerst een tussenlanding voordat ze afdalen naar het voer. Ik had alles paraat en nu afwachten op het juiste moment. Ik hoopte dat de vogel wat haaks kwam aanvliegen zodat de scherpe gunstig zou vallen. Hier een resultaat van vandaag.

Herfst vogels

Herfst, een jaargetijde met fraaie kleuren. Kleuren waar je als fotograaf blij van moet worden. En dat wordt ik ook. Zeker als ik een paar dagen in een vakantiehuisje in het bos kan vertoeven. Met gezin weliswaar, maar gelukkig wel de mogelijkheid om wat foto;s te maken. Hoe pak je dat aan? Soms heb je een setting in je hoofd. Zoals met de onderstaande foto's.

Gelukkig lag er een stammetje in de buurt die wat mogelijkheden bood. Herfstkleuren genoeg en dan heb je zo een setting gemaakt. En dan maar duimen voor mooie vogels. De eerste fraaie vogel die langs kwam was de gaai. De rover van het bos, maar wel een hele mooie vogel. In een setting die ik vooraf in mijn hoofd had.




Afgelopen zomer broedde er vlakbij het huisje een paartje boomklevers. Ze vlogen nu af en aan. Gelukkig bezocht 1 het stammetje.



Zo is het met relatief simpel materiaal toch mogelijk, in mijn ogen, een mooie setting te maken met als resultaat fraaie foto's.

Gast uit het hoge noorden

De Pestvogel is een vogel die normaal in het hoge noorden voorkomt, zoals Noord Rusland, Finland, Zweden en Noorwegen. Ze wonen daar in de bosrijke gebieden.
Als er een slecht bessen jaar is, trekken ze meer zuidwaarts en met wat geluk kunnen ze ook Nederland aandoen. Ze zijn geen mensen gewend en zijn dan ook vrij makkelijk te benaderen.
Vandaag was ik stom verrast toen ik plots eentje zag zitten nabij mijn woonomgeving. De eerste keer dat ik ooit een pestvogel heb gezien, en heb dan natuurlijk gelijk wat foto`s gemaakt.
Hier alvast 3 foto`s. Later meer op mijn website

landschappen fotograferen

Vorig seizoen heeft Bas Meelker binnen de vereniging Natuurfocus een lezing gehouden over zijn wijze van landschappen fotograferen. Met zijn schitterende kleurvolle beelden en zijn enthousiasme heeft hij de leden van Natuurfocus op een prachtige avond getrakteerd. Hierdoor ontstond al snel de vraag of Bas een workshop wilde geven aan leden van Natuurfocus.
Gelukkig stond Bas hier positief tegenover en na de agenda er op nageslagen te hebben heeft dit zondag 3 oktober plaatsgevonden. 's middags in Makkum verzamelen, waarna gezamenlijk naar een dijk langs het IJsselmeer, waar Bas zijn theorie voor die dag uitlegde.


De leergierige groep bestond uit ca. 12 mensen, waarbij Bas zeer helder en enthousiast zijn kennis deelde. Uiteraard moesten er in de middag ook nog wat plaatjes gemaakt worden, maar dit was als generale bedoeld voor de avondsessie. Na een warme hap met z'n allen richting Stavoren, waar Bas een locatie langs de dijk had uitgezocht. Toen we over de ijk stapten dachten we eerst dat Bas zich vergist had, want hoe kon hij op deze locatie één fatsoenlijke landschapsfoto maken.


Dat werd al snel duidelijk toen hij een uitleg gaf en als voorbeeld een plaatje op één van de golfbrekertjes maakte. Ademloos staonden we allemaal te kijken hoe dat eigenlijk kon, het mooie was dat we het daarna zelf mochten gaan proberen, waarbij Bas wederom zijn kennis overbracht.

Tot 20.00 uur hebben we staan fotograferen, waarbij de sluitertijd uiteindelijk tot 5 minuten opliep en er als nog een donkere foto uitkwam, tijd om naar huis te gaan. Na een vermoeiende
dag, maar meer dan tevreden over opgedane kennis en foto's, weer huiswaarts.

Tot 20.00 uur hebben we staan fotograferen, waarbij de sluitertijd uiteindelijk tot 5 minuten opliep en er als nog een donkere foto uitkwam, tijd om naar huis te gaan.
Na een vermoeiende dag, maar meer dan tevreden over opgedane kennis en foto's, weer huiswaarts.

Graspieper

Even berichtje van mijn kant, want dat is al een weer een tijdje geleden.
De laatste tijd ben ik niet veel meer aan fotografie toe gekomen wegens andere drukte.
Ik was me al een lange periode aan het oriënteren naar nieuwe body aangezien ik met mijn Canon 20D vaak tegen beperkingen aanliep. De AF was op zich prima bij goed licht, maar minder licht was al vaak misgrijpen.

Ik heb deze camera al sinds 2003 en wilde nu een echt iets anders. Na behoorlijk wat Rawfiles van verschillende body`s te hebben mogen ontvangen van mensen uit mijn omgeving heb ik een keuze gemaakt. Mede door de snelheid, iso,beeldkwaliteit en de robuuste body is het de 1D Mark IV geworden. Ik heb er nog nauwelijks mee gefotografeerd, maar het eerste leuke plaatje is deze Gaspieper op iso 1000. Ik denk dat ik veel plezier ga beleven met deze camera.



Nu nog hopen op meer tijd, en mooie onderwerpen.

Bronsttijd

Onlangs hadden we met Natuurfocus een clubdag in het Nationaal Park de Hoge Veluwe. 1 van de doelen was om de bronst te fotograferen.

Het zijn meestal de mannetjesdieren die moeten concurreren om een vrouwtje. Het vrouwtje kan immers maar één keer in een bepaalde periode zwanger worden en ze moet dus selectief zijn. Daarom moet een mannetje het onderste uit de kan halen om te bewijzen dat juist hij beste keus is om mee te paren. Mannetjes van solitair levende dieren zetten geursporen uit of proberen met lokroepen de aandacht van wijfjes te trekken. Het 'burlen' van edelherten is hier een voorbeeld van.



Vrouwtjes zetten ook geursporen uit. Soms nodigen wijfjes mannetjes uit door een soort voorspel. Dit kan spel zijn, een (speelse) achtervolging of een ritueel gevecht. De daadwerkelijke paring laat het vrouwtje pas toe als zij daar lichamelijk helemaal klaar voor is. Veranderingen in uiterlijk komen ook voor bij bronstige wijfjes.



De gevechten tussen concurrerende mannetjes zijn meestal niet ernstig, een mannetjeshert zal in een dergelijk gevecht zijn gewei bijvoorbeeld niet op de flank van zijn rivaal richten. Het gevecht dient immers om te kunnen paren en niet om te doden. Dit is een voorbeeld van het zogenaamde 'ritueel vechten'. Als een mannetje succesvol is in een gevecht laat hij zien dat hij de sterkste is en dus sterk nageslacht kan verwekken. Meestal zal een vrouwtje hem dan uitkiezen maar dit gebeurt niet altijd. Jongere mannetjes zullen het dominante dier soms uitdagen maar ze zullen het meestal tegen hem afleggen.

Dit ritueel is nu goed te volgen in het Nationaal Park. Het blijft boeiend om dit te zien.

macro

Alweer een aantal weken geleden dat ik 's morgens met een collega fotograaf, Tom Kruissink, op pad ben geweest wat macrowerk te doen. 5.30 uur waren we op de plek van bestemming, de zon begon net op te komen.


Het was een fantastische ochtend, lekker fris, veel dauw, mooi licht, dus wat wilden we nog meer.
Tom is een expert op het gebied van macrowerk, waardoor we al snel een aantal onderwerpen voor de lens hadden. Terwijl we ons fanatiek met de kleine beestjes bezighielden, ontdekten we een reekalf dat z'n moeder kwijt was.




Doordat het kalfje aan het zoeken was en wij ons erg stil hielden, kwam het gestaag onze kant uit lopen. Bijna was het zo dichtbij dat we met onze macrolens leuke plaatjes hadden kunnen maken, toen hij zich bedacht en weer terugliep. Helaas dus geen foto's hiervan, maar erg genoten van het moment.







Wij hebben daarna nog diverse vlinders, libellen en juffers mogen bewonderen en vastleggen. Na twee uurtjes stond dr zon aan de hemel en was de temperatuur opgelopen. Hierdoor was de dauw op de fladdelaars verdwenen, zodat voor ons weinig mogelijkheden overbleven.



Zelf was ik zeer blij met de foto's van de Sint-jansvlinder, die had ik al een tijdje op m'n verlanglijstje staan.